ती दारातून आत आली. उशिरा येण्या बद्धल तिनं छान smile करून trainer ला 'sorry for being late' असं म्हणाली. दुरून तिच्या ओठांना पाहून असंच काही म्हणाली असेल याचा अंदाज बांधला. तिनं hall मध्ये पाहिलं. रिकामी खुर्ची शोधत होती. ती माझ्याकडे पाहत होती आणि माझ्या दिशेला चालू लागली. मी लगेच एक खुर्ची ओढली तिच्यासाठी. आई शपथ!!! माझं हृदय कंठात आलं होतं. घसा सुखला होता. AC मध्ये घाम फुटेल अशी अवस्था झाली होती. पण ती अलीकडची खुर्ची ओढून दुसऱ्या table वर बसली. अचानक मनावरचं दडपण कमी झाल्याचं जाणवलं. वाईट वाटलं की ती लांब बसली होती. इतक्यात तिनं वळून पाहिलं. माझ्याकडे पाहून smile केलं. फक्त माझ्या करिता smile केलं. मी तर अक्षर्ष लाजलो. कुणी तरी पाहिल अशी शंखा वाटली. ती पुढे पाहत होती. पुढची training तिला पाहत बसलो होतो.
आज हिच्याशी बोललेच पाहिजे. एकदा ओळख झाली पाहिजे.
तितक्यात "Ice breaking session!" अशी घोषणा झाली. 5 मिनिटात आम्हाला जास्तीत जास्त लोकांशी ओळख करून घ्यायची होती. मी सरळ तिच्याकडे निघालो. कोणीतरी तिच्यासोबत बोलत होतं. मी हि कोणा सोबत बोलत होतो. तिला सतत कोणी तरी गाठत होतं.
"Last 2 minutes"
मी लगेच जाऊन तिच्या समोर उभा राहिलो. पण ती आधीच दुसऱ्या व्यक्ती सोबत बोलत होती. नेहमीसारखं तिचं लक्ष माझ्याकडे नव्हतं. वेळ संपली आणि ती माझ्याकडे वळली. आता आपल्या जागेवर जायचं होतं. बोलणं काही झालं नाही. Training नंतर आमचं group photo झालं. तेव्हढंच आनंद. एक तरी फोटो सोबत असणार. Training चा दुसरा भाग पण आहे हे कळलं. तारीख सांगितली नाही. तिनं माझ्याकडे पाहून smile केलं याचं समाधान तर होतं.
रोजचे दिवस ढकलत होतो. तिला पाहायचे बहाणे शोधाचे. रोज त्या मित्राकडे 'जेवायला चाल' म्हणायला पोहचायचो. ती नेहमी कामात असे.
एका सकाळी सगळ्या मुलींच्या table वर गुलाब ठेवत होते. तो Women's day होता.
सकाळी मीच एक गुलाब ठेवला असता तर कुणालाच कळलं नसतं. तिला हि कळलं नसतं.
सगळ्या मुली गुलाबी रंगाचे कपडे घालून आल्या होत्या. आज सगळ्या मुलींना wish करू शकत होतो. आजची संधी चालून आलेय. मी तातडीनं उठलो आणि सर्व मुलींना wish करू लागलो. तिच्या दिशेने जितक्या मुली होत्या त्यांना 'Happy Women's Day' असं म्हणून हात मिळवत होतो.
शेवटी तिच्या table जवळ पोहोचलो. अजून 2 जणी. मग तिलाच wish करणार. अजून एक. आता तीच. छातीत धडधड वाढली होती. इतक्यांदा तीच ओळ म्हणालो होतो पण आता बोबडी वळली होती. घशाला कोरड पडली होती. तिच्या समोर गेलो. ती उभी राहिली. माझा हात मी पुढे केला. तिनं हि तिचा हात माझ्या हातात दिला. मला काही सुचेना. मी गिळून घास ओला केला. तिचा हात माझ्या हातात अवशकतेहून जास्त वेळ होता. मी बोलण्या आधी तीच म्हणाली, "Thank you!"
मग हाडबडून मी हळूच म्हणालो, "Happy Women's Day!" माझा घाबरघुबर चेहरा तिला दिसलाच असेल. ती हसली आणि जागेवर बसली.
आपण hero बनायला जातो तेव्हाच आपली गोची कशी होती! एरवी सर्वांशी इतकं छान बोलतो मी, हिच्या समोरच का माझं बाळू होतं. हे नाही चालणार. अजून किती वेळ लागणार तिच्याशी बोलायला...
Women's day माझ्या करीत तरी happy ठरलं. मी आहे, हे तिला दिसलं. पुढे नशीब माझं.
लवकरच पुढच्या training ला भेटलं पाहिजे. तारीख पण नाही माहित अजून.
----परिणिता (06 Jan 2019)
No comments:
Post a Comment